Ammm… Usapang negosyo naman tayo. hehe. Post ko eto para ma share ko sa inyo ang story ng buhay namin.. at kung papanu tayo aasenso sa panahon ngayon

eto ang story ng parents ko…(pasensya nalang sa talagalog ko..hehe)

Ang Papa ko ay isang anak ng mahirap na mahirap na pamilya. bata pa sya ay natuto nang magtrabaho ng kahit anu-anong gawaing pangbahay at pangbukid. 2am pa lang ng umaga ay gumigising na sya para paliguan ang kalabaw nila sa bukid at para makapagluto ng pagkain. pagkatapos nyan, 4am pa lang ay naglalakad na sya patungo sa skwelahan na walang tsinelas. Maaga sya pumupunta sa skwelahan dahil 7 kilometers ang layo ng bahay nila patungo skwelahan. Pagbalik sa bahay, trabaho agad at walang pahi-pahinga hanggang 10PM. At ang masakit pa dyan ay, natutulog sila na ang unan ay KAHOY. Noong college na ang papa ko, ganun pa rin ang ginagawa n’ya. Pero nagsasideline syang construction worker para may pangbili ng ulam. Kahit ganun ang naging buhay ng papa ko noon,  Topnotcher s’ya ng skwelahan nila at isa syang full scholar. Classmate nya rin si Press Secretary Jesus Dureza sa isang sikat na skwelahan ng Davao del Sur. Sa kasamaang palad, hindi nakapagtapos ng pag-aaral ang papa ko dahil sa kahirapan ng buhay, kaya nagcoconstruction worker nalang s’ya.

Ang mama ko naman… Kung mahirap ang buhay ng papa ko, mas mas mas mahirap ang mama ko. 1st semester ng 1st year college lang ang natapos ng mama ko. ay hindi pala, hindi pala sya nakatapos ng 1st semester.

Dahil sa talino ng papa ko, naging Manager s’ya sa isang kumpanya. At ang mama ko naman, nag-apply ng trabaho sa manager ng kumpanya. Kaya doon sila nagkakakilala at sa huli ay naging mag-asawa.

Dahil sa kahirapan ng buhay ay napilitan silang umalis sa davao at napunta sila sa negros. At dito na sila sa negros nagsimula ng bagong buhay kasama ang mga anak nila. Dito na kami sa Negros dumami. Naging pito na kami lahat magkakapatid at pang anim ako. Sa dami naming magkakapatid, hindi kaya ng papa ko ang buhayin kami kaya kahit anung negosyo nalang ang pinapasukan nila. Nagtitinda sila ng tsinelas at natutulog sa kalsada,,, karton lang ang tinutulugan nila.

Hanggang sa dumating ang panahon na dumating sa buhay namin ang isang negosyong makapagbabago ng buhay namin. Malaking pagbabago talaga ang nabago sa buhay namin. dahil dito, napaaral nila kami lahat sa private schools, sa mga sikat na universities sa Cebu at Bacolod.. at nakabili rin ang papa ko ng house and lot, tatlong sasakyan at isang truck, mga motor, aircons, generators, computers at iba pang appliances pangbahay. At ang mahigit pa jan ay nakapunta sila ng mama ko pati mga kapatid ko sa ibat-ibang bansa (Malaysia, Singapore, Thailand, Hongkong, Shanghai, at iba pa) na libre lang.

“Mga taong bukid lamang nuon na hindi akalaing magbabago ang buhay. . .”

PICS:

Me, sa labas ng bahay

Our House

Our First Car – Tamaraw FX

Mitsubishi L300

Honda Civic

Isuzu Elf

My bro sa Pitronas Towers (World’s Tallest Building before)

My parents sa DXN Farm

Hong Kong

Thailand

World’s Tallest Building noon


So, Anu nga ba ang negosyong pinasukan ng papa ko? Ang negosyong ito ay tinatawag na MLM or Multi-Level Marketing. Ang pangalan ng Kompanya ay DXN International Private Limited. Nagregister ang papa ko sa DXN noong year 2000 sa halagang P500.

Maraming nagsasabing di raw ito totoo, pero mas marami ring Success Stories. Kung gusto n’yo magjoin, just contact me. Tuturuan kayo ng papa ko kung panu n’ya nagawa eto.

Eto rin isang Success Story ng High School Graduate na kasama ng Papa ko sa trabaho:

No related posts.